|
Nazım Çınarı
bir çınar
bir ben
ve üç haziran
ve Nazım
ve hasret
ve vasiyet
“Yoldaşlar, ölürsem o günden önce yani,
öyle gibi de görünüyor
Anadolu`da bir köy mezarlığına gömün beni
ve de uyarına gelirse
tepemde bir de çınar olursa
taş maş da istemez hani”
diyorsun ya
çınar mı olsam
yoksa taş mı kesilsem
bilemem
bildiğim büyüyen hasretindir
bildiğim vasiyetindir
her çınar gördüğümde
Nazım gelir aklıma
hasret gelir
çınar büyür yarınlara
hasret büyür
Nazım büyür
Nazım ve çınar yarınlara
hasret bize kalır
“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine
bu hasret bizim”
diyordun
Barış Alanında
mermere kazıyıp dizelerini
adını verdiğimiz bir çınarın
gölgesine koyduk
her çınar gördüğümde
çınar Nazım oluyor
Nazım çınar
göklere uzanıyor
Nazım ve çınar
yarınlara kalıyor
sen
Anadolu’da
bir çınar altını
Anadolu seni özlüyor
üç haziran’da
Barış Alanında
barışı kardeşliği özgürlüğü çağrıştıran
maviliklere uzanan
Anadolu gibi doğurgan
bir çınara verdik adını
birlikte anılacak
Nazım ve çınar
birlikte anılacak
birlikte yaşanacak
Barış Alanı’nda
kardeşçe
hoşgörü ekiyoruz toprağa
barış ekiyoruz
Nazım’ca
üç haziran’da
Nazım’ın adını verdik bir çınara
bir çınar
bir ben
ve üç haziran
ve Nazım
ve hasret
ve vasiyet
Nazım ve çınar
birlikte büyüyorlar
yarınlara kalıyorlar
Barış Alanında
Barış Alanında
çınar ve Nazım var
ve insanlar
Mustafa Pala
Manisa 3 Haziran 2008
Önceki Yazılara Dön...
Ana sayfaya dön...
|